سبک Shoegaze : این سبک قدمت زیادی تو راک/متال نداره ولی در نوع خودش جالبه. از اسم سبک میشه به یه چیزایی پی برد. Shoe که به معنای کفشه و Gaze هم به معنای چشم دوختنه. (معلوم شد دیگه) یعنی با شنیدن این آهنگ ها باید طوری تو فکر فرو برید که به زمین چشم بدوزید ( کفش انحرافی بود!) البته ازش به عنوان سبک Noise هم یاد میکنن که بی کلامه. از اونجایی که سبک تقریبا جدیدیه در نتیجه گروه های کمی وجود دارن که کارشون خیلی درست باشه. یه حالت Ambient (محصور کننده) هم داره. اگه بخوام بیشتر در موردش بگم : اگه دقت کنید زیر رگبار بیس قطعات ملودیک آرومی نواخته میشه که جو فوق العاده ای رو میسازه! پس باید سراپا گوش بود تا صداشونو شنید یعنی باید در آهنگ غرق شد تا فهمید و این یعنی همون چشم دوختن _ بدون حرکت. به شخصه تصورم اینه که رگبار بیس میتونه استعاره ای از شلوغی و تمامی قضایای منفی این دنیا باشه و قسمت های ملودیک به این معناست که هنوز هم در دنیا زیبایی وجود داره فقط باید بهشون دقت کرد