فکر نکن اگه به بدبختیات فکر کنی اشتباهه ! اشتباه اینه که بهشون عادت کنی !!

رفیق بودن بد بختیها بر میگرده به خود انسان و کس دیگری مقصر نیست ... پس اول خود شخص باید خودش رو ازشون جدا کنه نه بدبختی جدا کنه خودش رو از انسان

درسته
ولی وقتی کسیو نداری که به خاطر رسیدن به اون امید داشته باشی
دیگه امیدی نمیمونه که بخوایی از بدبختیات دست بکشی

نه همیشه سعی کن نگاه و طرز فکرت همراه با همان امید باشه .... نمیدونم سرگذشت پسرکی که اسمش دوو هست که الان رییس شرکت کره ای که سازنده ماشین سواری و وسایل برقی خوندی ...... این پسرک کسی رو نداشت شاید بدبخترین ادم بود .... ولی الان نگاه کن چه کسی شده برای خودش .... همه ی انسانها رو خدا دوست داره و فرقی نمیگذاره ...اون خود انسانه که مسیر زندگیش رو به هر سو میکشونه و حتی می تونه از خداش تو سختیها فاصله بگیره یا نگیره فاصله .... همه و همه بر میگرده به خود شخص .... ایا همه انسانها میتونن پول دار بشن یا پزشک ... قطعا نه پس همون انسانها خواستن که شدن و خواستن هر فرد باید همراه با اراده و از ته دل باشه نه از روی هوس دل

درسته عزیز
ولی وقتی تو این دنیا اینقد نامردی ببینی که دیگه دلی برات نمونه فکر نمیکنم که بنونی از بدبختیات جدا بشی

درسته دنیا دنیا نامردی شده ... هواست باید بیش از پیش به ادمها باشه ...به قول داداشم بجای زرنگ بودن باید امروزه عاقل باشی ... پس همیشه با تدبیر منطق فکر کن و زندگی کن ...از قدیم میگن مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید می ترسه ... ولی متاسفانه انسانهای امروزی نمی دونم چرا یک عمل رو چند بار انجام میدن ... و همین تکرار عمل نادرست انسانها رو به افسردگی میکشونه

اره عزیز
ولی من دیگه از ریسمان سیاه و سفیدم میترسم
اخه بذ جور گزیده شدم
ولی همون یه بار که نارو خوردم تا اخر عمر از همه چیز و همه کس بریدم
اخه دیگه نمیتونم به هیچ کس اعتماد کنم

خوب نباید بشینی فکر کنی دنیا به اخر رسیده ... یه تلنگر به خودت بزن بگو من مسیری که اشتباه رفتم دیگه نمیرم بگو من دیگه اون نیستم دیگه خودم میخوام حتی به تنهایی با دنیا هم بجنگم ....... ادمی حتی با فکرش تونست کوه را با اون همه عظمت و استواریش تخریبش کنه .... پس عاقلانه تر از قبل و با منطق و گرفتن مشورت از چند نفر با تجربه کارهات رو انجام بده و تو هر تصمیمی حساسیت به خرج بده ... مگین هر حرفی رو میخوای بزنی با یک نفر مشورت کن و هر تصمیمی میخوای بگیری با چندیدن نفر مشورت کن ...

ممنون از راهنماییت ابجی
ولی ای کاش....................

خواهش میکنم ..ولی ای کاش چی ؟!

میدونی از نظر من تو این دنیا کسی به فکر دیگری نیست
همه به فکر خودشونن
من حتی توی خانواده خودم بد جور احساس تنهایی میکنم
حتی توی دوستام
یه حرف دل کوچک نمیشه بهشون زد
چه برسه به مشورت

سعی کن همیشه خودت رو تو دل ادمها جا کنی خودت رو از منزوی بودن دور کن ... ایا تو خانوادت نمی دونم خواهر برادر دیگه داری یا نه ایا اونها هم همینگونه هستن ؟ اگه نه بر میگرده به خودت.... اگر نداری که نمی تونم خیلی راحت بحث روانشناسی انجام بدم چون اطلاعاتی ندارم ... ولی به هر حال خودت باید حتی همین مشکلی رو داری با دیگران خودت با خودت کل کل کن و بشین با خودت حل کن