بد عادت کردی چشمامو از اون وقتی که اینجایی ... تو با آرامش چشمات با این لبخند رویایی ... همه حرفام همه شعرام بی تو تصویری از دردن ... چشات معیار زیبایی رو تو قلبم عوض کردن ... کسی مثل من عاشق به احساس تو مومن نیست ... میخوام افسانه شم با تو میدونم غیر ممکن نیست ... تو رو از وقتی که دیدم چشامو رو همه بستم ... همه عالم می دونن که به چشمای تو وابستم ... دیگه قلبم به آهنگ نفسهای تو مأنوسه ... تو که میخندی انگاری منو خوشبختی می بوسه ... بد عادت کردی چشمامو ته این قصه پیدا نیست ... تو اینقد خوبی که جز تو به چشمم هیچ چی زیبا نیست ... واسه تو من کمم آره ... تو حقت بیشتر از ایناس ... ولی زیبایی مهتاب توی نگاه شب پیداس ... آره تو از چشام خوندی چقد از دلهره خستم ... اگه آرامشی دارم اونو مدیون تو هستم .... دیگه قلبم به آهنگ نفس های تو مأنوسه .... تو که میخندی انگاری منو خوشبختی می بوسه ... بد عادت کردی چشمامو ته این قصه پیدا نیست ... تو انقد خوبی که جز تو به چشمم هیچ چی زیبا نیست ... {بابک جهانبخش ! }