كبوتر و آسمان........

بگذار سر به سینه من تا كه بشنوي
آھنگ اشتیاق دلي دردمند را
شايد كه پیش ازين نپسندي به كار عشق
آزار اين رمیده سر در كمند را
بگذار سر به سینه من تا بگويمت
اندوه چیست عشق كدامست غم كجاست
بگذار تا بگويمت اين مرغ خسته جان
عمري است در ھواي تو از آشیان جداست
دلتنگم آن چنان كه اگر ببینمت به كام
خواھم كه جاودانه بنالم به دامنت
شايد كه جاودانه بماني كنار من
اي نازنین كه ھیچ وفا نیست با منت
تو آسمان آبي آرام و روشني
من چون كبوتري كه پرم در ھواي تو
يك شب ستاره ھاي ترا دانه چین كنم
با اشك شرم خويش بريزم به پاي تو
بگذار تا ببوسمت اي نوشخند صبح
بگذار تا بنوشمت اي چشمه شراب
بیمار خنده ھاي توام بیشتر بخند
خورشید آرزوي مني گرم تر بتاب