چراغ اتاق خواب ... !

خیلی هم راحت خوابیده ام،
اصلاً هم این کاناپه اذیتم نمی کند،
دیگر مهم نیست که عادت دارم کنارش بخوابم،
این عادت را باید ترک کنم، موجب هیچ مرضی هم نمی شود.
تازه جایی خوانده ام که تکرار یک کار در بیست و یک روز تبدیل به یک عادت میشود و روز بیست و دوم دیگر به فکرت هم خطور نمی کند،
کی گفته است من بیست و یک روز هم تحمل ندارم؟
اصلا برایم مهم نیست که چراغ اتاق خواب هنوز روشن است،
اصلا برایم مهم نیست که ساعت از دو نیمه شب گذشته،
اصلا مهم نیست که تا این موقع چه کار می کند.
اصلا من چرا باید چراغ اتاق خواب را نگاه کنم که او به فکرم بیاید،
اصلا به فکرم بیاید مگر چه اتفاقی می افتد؟
من به خیلی ها فکر می کنم،
این اصلا دلیل نمی شه که من هنوز ... !