مناجات ... !

آمدم تا نیاز بگذارم



سر به پای تو ناز بگذارم



بار دل بسته ام ، سفر کنم و


سر به سوی حجاز بگذارم


باید اینک اسیر عشق شوم


کار با یکه تاز بگذارم


من نباید به حال خود باشم


به تو باید که باز بگذارم


یاد من باشد از نگاه شما


شبنمی را فراز بگذارم


تا که خورشید شب بسازمش و


ماه را غرق راز بگذارم


یاد من باشد آتشی به نشان


روی کوه هراز بگذارم


در تمام شب آتش تو شوم


روز را در گداز بگذارم


تار زلف تو را بگیرم و در


دست چنگی نواز بگذارم


شاید امشب قرارمان .... در را


باید امشب که باز بگذارم


این صدای نیاز قلبم بود


می روم تا نماز بگذارم

مهداد نصرتی