اگه گِریه اَمونم بِدِه میگَم . . .

اگه گریه امونم بده میگم
غم دل ی حرف رو عمری نگفته
تموم حرف واشک روز خلوت
کی دیده، طاقت آورده شنفته

اگه گریه امونم بده میگم
که تکراری شدن قصه تیغه
آره این حرف مثل سم کشنده
یه یادگاری از ی نا رفیقه

اگه گریه امونم بده میگم
که سهمم از وفاداری ستم شد
تو چند تا حرف ساده
بی سر و ته
ی عمری خوبیهام چه ساده کم شد

اگه گریه امونم بده میگم
که از ما بهترون خوبن و ما بد
بهانه هات کمه برای رفتن
دلت رو مهربونیای من زد؟
تو رفتی باغ سبزت رو نبازی
نموندی تا که دنیات رو بسازی
ببین دنیا و باغ و عشق و عمرم
سوزوندی آروم آروم بازی دادم
اگه سر گرمی میخواستی چرا من
تو که خواستی نباشی پس چرا این
یه کاری کردی با من خوب دیروز
دیگه از بودن و موندن شدم سیر

اگه گریه امونم بده میگم
آخ ....
اگه گریه امونم بده میگم