ای زندگی با تو سخن می گویم با تو که مرا در خود گرفته ای با تو که در شبانه روزم ؛آغوشت برایم بازست با تو که در جای جای وجودم ؛رخنه کرده ای ومرا چون آبی روان ؛از سرچشمه ی خود جاری کرده ای مرا در نهر خود هماره جاری بدان هماره پویا تا ایستایی بر من غالب نشود ای خدایی که زندگی را آفریدی وحیات را در وجود من قرار دادی مباد که روزی آید که من از سرشتم که گرایش به خیر است دوری کنم مباد که روزی آید که من از سرشتم که گرایش به حق پرستی است ؛دوری کنم مباد که روزی آید که من تو را فراموش کنم ویادت را به نسیان بسپارم دوستت دارم خدایا دوستت دارم و از عظمت بی پایانت که به هستی شکل داده حیرانم حیرانی ام را با توکلی که بر تو می کنم برطرف کن وهماره مرا تایید کن ممنونم از شما به خاطر همه چیز