چگونه دوستت دارم ؟! بگذار بشمارم : دوستت دارم به ژرفا و پهنا و بلندایی که روحم را توان رسیدن به آن هست ، آنگاه که سرشار از حسی ناپیدا به نهایت بودن و کمال زیبایی هستم ! دوستت دارم به اندازه خاموشترین نیاز هر روز به آفتاب و نور شمع ! دوستت دارم رها ! چنان مردمانی که برای حقیقت می جنگند ! دوستت دارم ناب ! چنان مردمانی که به سماع در می آیند ! دوستت دارم با شوقی که اندوه دیرسال مرا محو می کند ! …و با ایمان کودکی ام . دوستت دارم با عشقی که از دست رفتنی می نماید ! …و با قدیسین از دست رفته ام ! دوست دارمت با نفسها لبخندها و اشکهای تمام زندگی ام ! و اگر خدا بخواهد پس از مرگ نیکوتر از این دوست خواهمت داشت