پیر ِ پیر بود ... با دلی جوانتر از خمیده های درد من ... !

پیر ِ پیر بود* با دلی جوانتر از خمیده های درد من* با نگاهی از گذشته های سبز خاطره* مخمل نگاه او همیشه باغ پنجره* جاری از لبان غنچه گونه اش* قصه های رنگ رنگ و خواندنی* قصه های عاشقانه و به یاد ماندنی* ٓ دستهای پیر و مهربان او* قصه نوازش و ترانه بود* بهر خوابهای رنگی شبانه های من* بهترین بهانه بود* یک بهانه همیشگی و ناب* بیدهای رنگی نگاه او به گونه ام به پیچ و تاب* عاشق غرور چشمهای او همیشه من…* بال می گرفتم از همیشه ها بسوی او چو قو* سمت آسمان آبی و همیشه صاف شانه های او* سر به شانه اش چه بی بهانه سبز می شدم* باغ باغ…برگ برگ…خواب خواب…* مست قصه های ناب* مهربان و شاعرانه می سرود* پندهای خوب خوب* رفت!…بی بهانه …بی خبر* از همیشه های بی جوانه ام* تا همیشه های بی ترانه … تا ته سفر* یک سفر به دورهای خاطره* آخر انهمه غرور پشت پنجره…تا همیشه سایه شد…* کوچ تلخ ناگهان* گاه های تلخ را روانه کرد…* سمت خوابهای من* حرف تازه ای نمی زنم…خلاصه می شوم!* قصه گوی لحظه های ناب من* تا ابد به خوابها لباس شد…* مرگ را به خویش خواند…* فارغ از هراس شد*
بنفشه ابو ترابی