این بار تــرانه مــــو واسه یکــی دیگه رنگ میزنم ....هفت آسمون رو با دلش یه جور هماهنگ میزنم ....اونی که با ترانه هــاش جــون میگیرن ترانه هام... اون که امید بـــــودن میـــــپاشه توی لحظه هام ...اونی که با اومدنــش مهر پر از شکوفه کرد ...صورتی شــــکوفه رو نشــوند روی پاییز زرد اونی که تکرار میکنه: ....((عروسک دوس داشتنی کی میشــه مال من بشی؟ ...سر روی شونه ام بذاری دست روی موهام بکشی؟)) اونی که پنهون میـــکنه غمش رو تو ترانه هاش.... اونی که پاک و آبیه دوســـت دارم خیلی ....هر کدوم از ترانه هـــاش به قیمت ستاره هاس ...همیشه تنهاییـش پر از لحـظه های سبز دعاس ... تقدیم به تو اگر چه که لایق تو نیست هیچ شــعر و هیـــچ تـــرانه ای مثل تـــرانه تو نیست...