انقدر دلم می خواست یه نفر واقعا درکم می کرد

همه ترکت میکنند به جای درک

انقدر ناامید نباش ماندانای عزیزم...هنوزم پیدا میشه ....اگرم سر راهت قرار نگرفت...مهم نیست..مهم خداست که باهاته..

خیلی سخته نفهمی خَرِت میکنن یا خیانت... خیلی سخته رفیقه چندیدن و چند سالت بهت بگه« نیما که قلب نداره»... خیلی سخته مادرت راه به راه بگه یعنی من نباید بدونم چته نه...

مادر که راست میگه...هیچی رو نباید از مادر پنهون کرد...اما دوست...سعی کنید این روزا به کسی اعتماد نکنید..حتی رفیق چندین و چند ساله...زخم خورده ام که میتونم درکت کنم...و تجربم اینو میگه..

پست بعدی من رو بخونید میفهمید چی میگم

جنگل حرفاتو دقیقا میفهمم دوستدارمرسی دل گرمی بهم میدی

خواهش میکنم عزیزم...درسته که ادم نیاز به عشق داره...و سرشار از عشقه اما به اهلش...هرکسی لایق محبت نیست..

اینو دیر فهمیدم خیلی دیر

افسوس...اما بازم دیر نیست...به خودت بفهمون که گذشته و دیگه نباید غصه خورد...به خودت یاد بده که به هر کسی دل نبندی...اگه اینکارو کنی واقعا به ارامش میرسی..

من فکر میکرد همون قدری که برا من مهمه منم براش مهم... فکر می کردم..................... نوشتم دوباره پاک کردم بی خیال... ماندانا شاید بشه بعضی اشتباها رو کنترل کرد... یا شاید بعضی ها رو جبران... ولی نباید عجله کردووو نه تو دل بستن، نه تو دل کندن

دوستدار باهات مخالفم ... آدم اگه دل نیده ، اگه د.ست نداشته باشه، دق میکنه... باید عاقل باشه،هم دل داشته باشه، هم عقل... ولی من نداشتم

من تا لحظه مرگم راه چاره ای ندارم باید این جادرو تا آخرش برم تا برسم به چاله قبرم

منظور منم همین بود عزیز..دل بستن خوبه..ادم با عشق زندست...اما عشقی که با عقل باشه و ادمو به عرش ببره...نه اینکه..

چرا عزیز؟..کی گفته راهی نداری....مگه ادما میشن همه چیز؟....پس جایگاه خدا کجاست؟...

ماندانا من با این حال خودم دارم به تو دلدلری میدم... ممکنه بگی تو که لالایی بلدی... ولی کلا من از دست کسی ناراحت نیستم، از خودم ناراحتم، فکر میکردم میشه بعضی چیزا رو عوض کرد... وقتی خودم اشتباه کردم،شاید بتونم خودم رو اصلاح کنم... ولی تغییر دیگران فکر کنم مثل اینه که آدم خودش رو مسخره کنه

دقیقا...روزگار بد جوری ادما رو عوض کرده...نمیشه از درونشون باخبر شد..پس بهتره که خودمون رو تغییر بدیم و دیدمون رو عوض کنیم...جنگل ..ماندانا ...ببخشید..خیلی حرف زدم...خواستم همدردی کرده باشم..

دوستار اگه همین دو کلمه حرف روهم که نزنیم میترکیم

حق با توئه...اخه گاهی اوقات..حرفای بقیه بجای اینکه ارام بخش باشه..ادمو عصبی میکنه...ترسیدم که مبادا حرفام اونجوری باشه...

نه عزیزم... این که هیچکس کاملا متوجه نمی شه چی میگیم طبیعیه.... همین که بهانه ای میشه واسه حرف زدن خوبه