دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

واژه واژه غزلیاتش، روح آدمی را با خود می برد. او شعر می گوید و دلتنگی های ما سر بر شانه های آرامش می گذارند. او شعر می گوید و دریچه های باورمان به شهودها و اشراق ها گشوده می شود.

1390/07/20 - 11:31 در دوره
1 ديدگاه
آقـا اَمـیـن

«منم که گوشه میخانه خانقاه من است
دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است
غرض ز مسجد و میخانه ام، وصال شماست
جز این خیال ندارم، خدا گواه من است»

14 سال و 11 ماه و 10 روز و 12 ساعت و 38 دقيقه قبل

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)