رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن....

رو سر بنه به بالين تنها مرا رها کن

ترک من خراب شب گرد مبتلا کن

مائيم و موج سودا شب تا بروز تنها

خواهي به ما ببخشا خواهي برو جفا کن

از من گريز تا تو هم در بلا نيفتي

بگزين ره سلامت ، ‌ترک ره بلا کن

مائيم و آب ديده در کنج غم خزيده

بر آب ديده ما صد جاي آسيا کن

خيره کشي است ما را دارد دلي چو خارا

بکشد کسش نگويد ؛ تدبير خون بها کن

بر شاه خوبرويان واجب وفا نباشد

اي زردروي عاشق تو صبر کن وفا کن

درديست غير مردن کان را دوا نباشد

پس من چگونه گويم کان درد را دوا کن

در خواب دوش پيري در کوي عشق ديدم

با دست اشارتم کرد که عزم سوي ما کن