شعر با لهجه ی دوست داشتنی و زیبای شیرازی

گف میباس عینهومجنون بیشی گفتم رو چیشُم
گف میباس اِیلون و ویلون بیشی گفتم روچیشُم

گفمیباس صُب تُ پسین اِنگو دیونا تو کوچا
پیش رو مردم لوت و عریون بیشی گفتم روچیشُم

گف میباس بچام اگه دور ِتُ دسّک بزنن
نَ که یی د—فه پشیمون بیشیگفتم رو چیشُم

گف میباس خاطر ما ر اَی بُخُی از دل و جون
آیه وایی توبیابون بیشی گفتم رو چیشُم

گف میباس پُی پتی اِقّد بُدُوی ئی بَرئوبَر
تُکه از خسّگی داغون بیشی گفتم رو چیشُم

گف میباس اگر نخواسّم که تُ جون درببری
دیگه از هَسّی و از جون بیشی گفتم روچیشُم

وختی دید تو عشق ما شیلهپیله نیس بُ خنده گف
نَمیخواد خیلی هراسون بیشی گفتم رو چیشُم