#آینــــــــــــــــــــور . . . .

اعتــراض
به بودن و حضور نداشتن

اعتراض
به انتخاب دل و سکوت عقل

اعتراض
به دلواپسی های مکرر

به سرود آفرینش

که تلخ ترین سرود است

اعتراض
به دم
بدون بازدــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ م

اعتراض
به بادبادکی که دست نخورده می پوسد

اعتراض به من
بدون ما

اعتراض
به نیـــاز
به خواب های بی تعبیر
به باد افسار گسیخته
به آب گل شده
به لب گشودن و حرف نزدن

اعتراض
به فریــاد
که میسوزاند گلوی بی گناهم را

اعتراض
به هزاران اعتراض دیگر

روزنی بر نیم نگاه خستهء خورشیــــد بگشای
ایستاده ام
آنجا که مه می پیچد بر اندام آفتــــــاب
از اندوه و درد
و ذهن ساکت می شود