پروانه را شکایتی از جور شمع نیست ..... عمریست در هوای تو میسوزم و خوشم ......

دارم چو شمع سر غمش بر سر زبان ..... لب میگزد چو غنچه‌ی خندان که خامشم ....

شمع من دور تو گردم به کاخ شب وصل ......................هر که توفیق پری یافته پروانه تست

یالا اشکبوس با "" م """ بگو

من پیر سال و ماه نیم یار بیوفاست ....برمن چو عمر میگذرد پیر از آن شدم

مژده خانم ما توی این وادی غریبیم والا باید مشاعره حتما شمع هم همراه داشته باشد ....خب عیبی نداره خودم شمعش

من تمنا كردم.....كه تو با من باشی ...تو بمن گفت - هرگز، هرگز ... پاسخی سخت و درشت و مرا این غصه این هرگز...كشت....

درود بر شما ... در این جمع و در کنار دوستان غربت معنایی ندارد ... خیلی خوشحالم از حضورتون و اشعار زیباتون ...