درود یزدان پاک بر پدرم کوروش بزرگ

اکنون که برای تو می نوسم دردی عمیق سرتاسر وجود مرا فرا گرفته است . اکنون که برای تو می نویسم در برابر عظمت و بزرگی روح تو شرمسارم . پدر عزیزم تو مایه مباهات ما در دنیا بوده و هستی . یگانه راد مرد تاریخ ایران زمین ، از تو شرمسارم که نمی توانم باعث افتخار و سربلندی تو باشم . از تو شرمسارم که نمی توانم مانعی باشم برای اینکه آرامگاهت به اعماق آب فرو نرود . از تو شرمسارم که بوته های خار و خاشاک گرداگرد آرامگاهت را فرا گرفته و تجلیل شایسته ایی از تو نمی توانم بکنم . از تو شرمسارم که در تمام دنیا تو مورد احترام هستی و در وطن همانی که جان بر سرش داده ایی حتی تندیس کوچکی از تو نمی توانم بسازم و بر سر میدان های شهرم نصب کنم تا یادم نرود که تو که بودی و چه کردی . از تو شرمسارم که ما ، فرزندانت به تو بی مهری میکنیم و فراموشمان شده آنهمه راد مردی و بزرگی . از تو شرمسارم که اجازه داده ام نامی دیگر بر دریای پارس تو بگذارند و من در سکوتی مرگبار هیچ نگویم که مبادا کشورهای دوست و همسایه برنجند . از تو شرمسارم که در میان فرزندانت هرکس از تو نامی ببرد به پوسیدگی افکار متهم می شود . از تو شرمسارم که عده ایی بس اندک تو را شناخته اند و امثال خواننده های غربی از تو بیشتر طرفدار دارند . پدرم از تو شرمسارم مرا ببخش برای اینهمه بی مهری من و فرزندانت .