به سلامتی‌ اون مادر‌هایی‌ که با چوب پدراشون سر سفر عقد حاضر شدن ولی‌ الان ازشون می‌پرسی‌ عشق یعنی‌ چی‌ نمیگن ترکه میگن عشق یعنی‌ پدرت

ولی خیلی چیزهای قشنگ بود جاش

آره ولی این زور و اجبار رو میگم.چجوری با کسی که دوستش نداشتن زندگی میکردن؟

این افکار و ایده امروزی رو نمی تونی بچسبونی به زمان پدر مادرت ... چون چنین چیزی اصلا وجود نداشت ...ولی اون موقع خیلی چیزها مثل کم بودن توقعات ..ساده گرفتن ازدواج برای طرفین ..و مهیا بودن امکانت لازم برای همون عصر و زمان و خیلی چیزهای دیگه پایه زندگی رو محکم میکرد ..یعنی دوست داشتن رو ایجاد میکرد بعد عضق خود به خود وارد می شد ...ولی امروزه چشم بسته عاشق که نمیشه گفت بهش عشق با هم رو از رو احساسشون می پسندن وقتی وارد زندگی شدن می بین ای وای تازه اول کاره که دوست داشتن می خواد به وجود بیاد ........... که واقعا بحثش سنگینه ادم میخواد حرف یزنه اینجا ...سخته نمیشه خیلی چیزها رو گفت

میدونم منظوزم عشق و عاشقی نبود.
منظورم اون اجبار بود.

اون اجبار یه جورایی بود یه فرهنگ و اداب اون زمان