دست نوشته...

دیگر به خلوت لحظه هایم عاشقانه قدم نمی گذاری ، دیگر آمدنت در خیالم آنقدر گنگ



است که نمی ببینمت ، سنگینی نگاهت را مدتهاست که حس نکرده ام ، من مبهوت



مانده ام که چگونه این همه زمان را صبورانه گذرانده ای ؟! من نگاه ملتمسم را در این



واژه ها پر کرده ام ، شاید دیگر زبانم از گفتن جملات هراسیده است و دستهایم پیش از



هر زمان دیگر نام تو را قلم می زند و در این سایه سار خیال با زیباترین رنگ ها



چشمانت را به تصویر می کشم و نگاهت را جادویی می کنم شاید با دیدن تصویر



چشمهایت جادو شوی ...



تا به حال نوشته بودی ؟ برایت می نویسم که دست نوشته هایت سر خوشی را به



قلبم هدیه می کنند ..



می خواهمت هنوز ...گاه چنان آشفته و گنگ می شوم که تردید در باورهایم ریشه می



دواند اما باز هم در آخرین لحظه تکرار می کنم که حتی اگر چشمانت بیگانه بنگرند ،



می خوانمت هنوز ... حتی اگر دستانت مرا جستجو نکنند ، هیچ بارانی قادر نخواهد





بود تو را از کوچه ی اندیشه هایم بشوید و اینها برای یک عمر عاشق بودن و



شیدایی کردن کافی است ..!



به گمانم درو رای این کلمات می خواستم بگویم که دلتنگ شده ام ، به همین





سادگی .... !