يكديگر را دوست بداريد ... اما از عشق زنجير مسازيد ... !

بگذاريد عشق همچون دريايي مواج ميان ساحل هاي جانتان در تموج و اهتزاز باشد.
جامهاي يكديگر را پر كنيد اما از يك جام منوشيد.
از نان خود به يكديگر هديه دهيد اما هر دو از يك قرص نان تناول مكنيد.
به شادماني با هم برقصيد و آواز بخوانيد اما بگذاريد هر يك براي خود تنها باشيد.
همچون سيم هاي عود كه هريك در مقام خود تنها است،اما همه باهم به يك آهنگ ميرتمند.
دلهايتان را بهم بسپاريد اما به اسارت يگديگر ندهيد.
زيرا تنها دست زندگي است كه ميتواند دلهاي شما را در خود نگاه دارد.
در كنار هم بايستيد اما نه بسيار نزديك:
از آنكه ستونهاي معبد به جدايي بار بهتر كشند،
وبلوط و سرو در سايه هم به كمال رويش نرسند ... !