يادمه يه شعري,بود توي ادبيات دبيرستان مصرع اولش اين بود: عمر عزيز است غنيمت شمريدش صحبت. هنوزم كه هنوزه ما نفهميديم آخره مصرع اون كلمه ي (صحبت) چه ربطي به موضوع داشته بيده

بهامین قبلی ها کم مجنونت کرد حالا گیر بده به این یکی !!!

نخير عزيزم. اولا من كه نشنيدم بلكه خودم اونوقتها ديده بودمش, دويوما تو ذهنم هنوز مونده و يادم نرفته

شادي منظورت از قبلي ها كدوماست؟

همه اون موضوعات قبلی دیگه ...یادت رفت؟!!!

اتفاقا اون کلمه لطفا بوده.نه صحبت.
بوشو یه بار د تی کتاب بیدین.

ياس ! لطفا !!!!! واااا مگه شاعرش ازين شاعرهاي درب و داغون امروزي بوده كه آخر مصرعش كلمه ي سخيف لطفا رو بياره. عمر عزيز است غنيمت شمريدش لطفا !!!! چه حرفا. نه عزيزم درسته كه مغز تو سرم ندارم ولي حافظه ام اي بدك نيست. دقيقا يادمه نوشته بود صحبت.

مطمئنی؟ واااااا من چرا یادم نیست.
مغز نداری واقعا؟؟؟؟؟ماکلی روت حساب کرده بودیم.

شادي موضوعات كه براي من خيلي زياده تا بخوام ازشون ديوونه و مجنون بشم

ولی کلا همین الانم مجنون شدی خودت خبر نداری !!!

مغز !!!!! چي بيده اين مغز؟؟؟ هااااان؟

شادي منظورم بحث مجنون بودن دل نيستااااااااااا

منم منظورم این نیست !!! همون مجنونی هست که خودت میدونی !!
همونی که آدمو بیچاره میکنه!!

از این پست هم رفتم.

@یاس بودي حالا خب, تازه ميخواستم برات چاي و ميوه بيارم

خودتون بخورین بهتره

یاد گذشته شاد باد