و قرنهای مدیدی ،است که ما بر سیاه جامگی بر بیرنگی و کم رنگی بر طوسی و ، طوسی بر در نجابت می کوبیم واما امروز سرخ پوشیم و آبی تند و نارنجی چون خورشید همچون آن زن سرخ پوش میدان فردوسی! و نجابت چندی است رنگ باخته در طوسی و بیرنگی جلف و جلفی همچون آن زنی که سنگسار شد معنای دیگریافته من امروزدر میدانهای شهر، با کفش سرخ پیراهن بنفش و کت نارنجی ، و به فروش نجابت می نشینم و نجابت را به گردن رسالت گران عفاف و روشنگری می اندازم شاید این بار نیز، در میدان فردوسی به سنگ و صلابه بندندندم همانگونه که در کتاب و کلام سنگسار شده ام و من امروز جلفم من بنفشم، نارنجی ام فردا سرخ و زرد و چون همه هستی چون همه طبیعت