بیتوته ی كوتاهی است جهان .. در فاصله ی گناه و دوزخ .....

خورشید
همچون دشنامی بر می آید
و روز ، شرم ساری
جبران ناپذیری است .
آه،
پیش از آنكه در اشك غرقه شوم
چیزی بگوی...

درختان ، جهل معصیت بار نیاكانند
و نسیم ، وسوسه ای است نابكار .
مهتاب پائیزی كفری است
كه جهان را می آلاید.
چیزی بگوی
پیش از آنكه در اشك غرقه شوم
چیزی بگوی...

هر دریچهِ نغز
بر چشم انداز ِ عقوبتی می گشاید .
عشق رطوبت چندش انگیز پلشتی است
و آسمان سر پناهی ،
تا به خاك بنشینی و
بر سرنوشت خویش گریه ساز كنی !!!
آه ،
پیش از آنكه در اشك غرقه شوم
چیزی بگوی
هر چه باشد ...

چشمه ها از تابوت می جوشند
و سوگواران ژولیده آب روی ِ جهانند
عصمت به آینه مفروش
كه فاجران نیازمندترانند.
خامش منشین خدا را
پیش از آنكه در اشك غرقه شوم
از عشق چیزی بگوی


احمد شاملو