توالت، احتمالا زیباترین و خوشبو ترین جای خانه، یا بهترین جا برای پذیرایی از مهمانها نیست. اما بدون شک قسمت مورد علاقه ی من است. تنها اتاقی که حتی وقتی توی خانه دیگران باشی، حق داری توی آن خلوت کنی، با خودت صمیمی شوی، و حتی بدون این که کسی شک کند در را قفل کنی. عزیزی (ره) که هر وقت نگران، سراسیمه و تحت فشار هستم، آغوشش را باز میکند و خیلی زود، من را در اوج سبکی، آرامش و اطمینان، راهی ماجراجویی های هرروزه ام میکند. و برای این که سالم و سلامت برگردم، پشت سرم نه یک کاسه، که یک گالن آب میریزد. اما این تمام داستان نیست. توالت برای من نماد مدیریت و تیزهوشی هم هست. خیلی خانه ها پذیرایی و هال شان یکیست. و اگر اتاق خواب هم نداشته باشند همانجا توی هال میخوابند. با توجه به فست فودی شدن و ساندویچی شدن همه چیز، حتی آشپزخانه هم چندان حیاتی نیست. اما توالت...