هراس های بیهوده... تا بوده همین بوده ؛ فرزند های مشروع، شرع، قانون و تباهی ؛ پوچی و بیهودگی... و عمر میرسد به سی، پنجاه، هفتاد و حاصل چند فرزند و چندین نواده و این است ضمانت زندگی... گوسفندان آبادی بالا، چه فرق دارد آبادی پایین ؛ چوپان ها سرمست، مغرور، سرشیر هست، پنیر هست و ماست های ترشیده و گهگاهی گرگ های دریده و در هر جشنی و در هر عزایی سری بریده!... من رفتم... می روم جایز نیست! من رفتم! من رفتم و حدیث گفتم: چوپان به از گوسفند! آزادی به از بند! چه با لبخند چه بی لبخند آزادیـــــــ ، به از بـنـــ ــد.