reza: به نظر من شما اشتباه میکنید.چون راجع به دو محیط مجزا دارید صحبت میکنید.بعد هم خداوند به انسان چشم داده تا ببیند،و ظاهر هم چیزی طبیعیه که با چشم قابل دیدن و با عقل قابل درک کردن،پس میبینید که دنیای مجازی مشکل داره نه دنیای واقعی،(البته به شرطی که بخواهیم دنیای واقعی را مد نظر بگیریم که حالت عادی داشته باشد)من تو دنیای واقعی خیلی راحت تر میتونم تشخیص بدم که چه کسی میتونه روی من تأثیر بزاره چون از تمام امکانات بدن استفاده میکنم از قبیل چشم،گوش،حس لامسه،درک و شعور و...پس بنا بر این دوست های کمی رو هم نسبت به دنیای مجازی دارم.اگر به لینک هایی که معرفی کردم سری بزنی میبینی که تمام محقیقین دنیای مجازی در یک نظر موافق هستند و اون هم اینه که دنیای مجازی خواسته ها،علایق، اخلاق و خیلی چیزهای دیگر افراد رو مثل هم میکنه و بد تر از این هم وجود نداره،و همین شباهت های مجازی که فقط تو دنیای مجازی هستند و تو واقعیت به اختلافات منجر میشن،باعث این میشن که دوست های مجازی بیشتری پیدا کنیم.در حالی که ممکن هست در دنیای واقعی به اختلاف منجر بشن.