باید یاد بگیری فراموش کنی،مثل زنی که در عروسی معشوقش کل می کشد.

من فراموش نمیکنم میرم عروسی تا آخرم وسط میرقصم و خوشحالی میکنم چون کسی رو از دست دادم که دوستم نداشت و لی اون کسی رو از دست داد که دوستش داشت......

من آدم های بی ارزش رو مثل پرت کردن آب دهان بر زمین فراموش میکنم...... به همین راحتی

پارساي عزيزم تو خودتو ناراحت نكن ....... براي منم آدماي بي ارزش اينجوري هستن

نمیتونم.خیلی سخته سمیرا...میخواد ارزششو داشته باشه یا نداشته باشه!ولی من دلم رفته کاریش هم نمیتونم بکنم...

من باید برم بمیرم از دست شماها ای خداااا.....نکنید با خودتون اینجوری

هنوز هم عاشقانه ها یم را برای تو می‌نویسم..

هنوز هم در ازدحام این همه بی تو بودن از با تو بودن حرف می‌زنم..

هنوز هم باور دارم عشق ما جاودانه است..



این روزها دیگر پشت پنجره می‌نشینم و به استقبال باران می‌روم.

می‌دانم پائیز، هنوز هم شورانگیز است..

می‌دانم یکی از همین روزها کسی که نبض زندگی من است،

کسی که جز تو نیست بازمی‌گردد..



می‌دانم تمام می‌شود و ما رها می‌شویم؛ پس بگذار بخوانم:

اولین عشق من و آخرین عشق من تویی

نرو، منو تنها نذار که سرنوشت من تویی..