دادگاه عشق: نیمه شب کوبیده بر در گفت عاشق خانه است؟ متهم هستی و جرمت دیدن جانانه است بعد بستند دست و پایم را به موی دلبرم اکنون این اسیر زلف چون شانه است بعد بردند اندر دادگاه عشق از بهر سوال گفتم بیگناهم چون مقصر این دل دیوانه است لیک از من شاهد و مدرک خواستند گفتم دلیل و برهان ساغر و پیمانه است گفت چون ساغر و پیمانه هر لحظه در آغوش کسیست نزد قانون ناشناس و بیخود و بیگانه است بعد گفتند طبق اصل پنج عشق و عاشقی متهم تا ابد محکوم در میخانه است گفتمش گر یار را بوسم چه باشد کیفرم؟ گفت سوختن چون کیفر پروانه است گفتمش من حاضرم سوزم بشرط بوسه ای سوختن از بهر جانان کاری بس مردانه است گفت،حکم در مورد دیوانه بی ارزش بود ازدفاع متهم معلوم شد دیوانه است ...