یه حرفایی همیشه هست ، که از عمق نگاه پیداست از اون حرفای تلخی که ، مث شعر فروغ زیباست از اون حرفها که یک عمره ، به گوش ما شده ممنوع از اون حرفهای بی پرده ، شبیه شعری از شاملو از اون حرفها که میترسیم ، از اون حرفها که باید زد از اون درد دلای خوب ، از اون حرفهای خیلی بد نگفتی و نمیگم ها ، حقیقت های پنهونی از اون حرفها که میدونم ، از اون حرفها که میدونی به زیر سقف این خونه ، منم مثل تو مهمونم منم مثل تو میدونم ، تو این خونه نمیمونم یه حرفهایی همیشه هست ، که از درد توی سینه ست مثل فریاد نسلی (رپ خونی شاهین) که ، پر از عشق پر از کینه ست پر از نا گفته هایی که ، خیال کردیم یکی دیگه دلش طاقت نمیاره ، همه حرفامون و میگه میگه میگه . . . همیشه آخر حرفا ، پر از حرفای ناگفته ست همیشه حال ما اینه ، همیشه دنیا آشفته ست به زیر سقف این خونه ، منم مثل تو مهمونم منم مثل تو میدونم ، تو این خونه نمیمونم به زیر سقف این خونه ، منم مثل تو مهمونم منم مثل تو میدونم ، تو این خونه نمیمونم ....