معجونی که ظرف خواستهای انسان را پر می کند...

نماز راهی است که انسان دوست دارد بپیماید؛ نماز،دوستی با مالک آسمان و زمین است،دوستی با عالم به غیب وشهادت است ،نماز دوستی با قدرتمند ترین قدرتمندان و دانا ترین دانایان و داراترین دارایان است، ما دوستی با همچنین کسی را آرزو داریم و در خیال می پرورانیم.

حال آنکه اوست که نزدیک ترین کس و مهربان ترین کس به ماست و اوست که همیشه با ماست و هیچگاه ما را تنها نمی گذارد و از ما جدا نمی شود؛ آرزوی ما اوست ،خواست ما اوست،آنچه در دل ماست،اوست ولی خود از آن بی خبریم.

نماز جمال یافتن است،جلال یافتن است،قدرت یافتن است به گونه ای که به اراده ما در هر لحظه چیزی بود یا نابود شود1؛این است راز نماز،نماز راهی است که ما را به تمام آرزوهای حقیقیمان می رساند.

زیبایی ،قدرت ،شوکت،دارایی و ثروت،لذت حقیقی و بی نهایت،این است معجونی که ظرف خواستهای وجود این انسان را پر می کند و او را به سعادت و تکامل حقیقی می رساند.