سیرم – از دیدارتان سیرم – نمك نشناس ها خسته ام كردید، برگردید این نسناس ها دستتان رو شد، چه می خواهید دیگر؟ بس کنید شرمتان کو؟ دست بردارید از عباس ها بوی کوفه - بوی گنداب خیانت - می دهید گرچه می گویید از عطر بلیغ یاس ها چشم هاتان آبیار آبروی رفته نیست می شناسم اشک را از این بدل الماس ها کاسبان ورشکسته!‌ فکر نقش تازه اید؟ از فورش واژه ها در پوشش احساس ها؟ در تنور شهرت خود نان شهوت می پزید از لب گندم شنیدم، گفت:‌وای از داس ها! در مدار صفر می گردید - حتی زیر صفر - با چه می سنجید خود را؟ با همین مقیاس ها؟ ذهن های کرم خورده! از زبان بازی چه سود؟ شعر هم مال شما ... ای دلخوشان لاس ها!