سیصد گل سرخ، یک گل نصرانی ما را ز سر بریده می ترسانی ما گر زسر بریده می ترسیدیم در محفل عاشقان نمی رقصیدیم ... من عاشق این آهنگم ...

سیصد
گل سرخ، یک گل نصرانی


ما
را ز سر بریده می ترسانی


ما
گر زسر بریده می ترسیدیم


در
محفل عاشقان نمی رقصیدیم





در
محفل عاشقان خوشا رقصیدن


دامن
زبساط عافیت برچیدن


در
دست سر بریده ی خود بردن


در
یک یک کوچه کوچه ها گردیدن





هرجا
که نگاه می کنم خونین است


از
خون پرنده ای گلی رنگین است


در
ماتم گل پرنده می موید و گل


از
داغ دل پرنده داغ آجین است


فانوس
هزار شعله اما در باد


می
سوزد و سرخوش است و چین واچین است


یعنی
که به اشک و مویه خود گم نکنی


از
عشــــق هر آنچه می رسد شیرین است





در
آتش و خون پرنده پر خواهد زد


بر
بام بلند خانه پر خواهد زد


امشب
که دوباره ماه بالا آمد


می
آید و باد پشت در خواهد زد


یک
ساقه ی سبز در دلم خواهد کاشت


مهتـــاب
بر آن شبنم تـر خواهد زد


صد
جنگل صبح در هوا می شکفد


خورشیـــــد
به شاخه ها شرر خواهد زد