حافظ بعد از مدت ها... روی بنمای و وجود خودم از ياد ببر***خرمن سوختگان را همه گو باد ببر*** ما چو داديم دل و ديده به طوفان بلا***گو بيا سيل غم و خانه ز بنياد ببر

روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر***خرمن سوختگان را همه گو باد ببر
ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا***گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر
زلف چون عنبر خامش که ببوید هیهات***ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر
سینه گو شعله آتشکده فارس بکش***دیده گو آب رخ دجله بغداد ببر
دولت پیر مغان باد که باقی سهل است***دیگری گو برو و نام من از یاد ببر
سعی نابرده در این راه به جایی نرسی***مزد اگر می‌طلبی طاعت استاد ببر
روز مرگم نفسی وعده دیدار بده***وان گهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر
دوش می‌گفت به مژگان درازت بکشم***یا رب از خاطرش اندیشه بیداد ببر
حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر یار***برو از درگهش این ناله و فریاد ببر