شـعــر از ( حـــافــــــظ ) غــــزل شماره : 106 .......... ((( دیدگاه )))

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

وجــود نـازکــت آزرده گــزنـد مباد

سلامت همه آفاق در سلامت توست

به هیچ عارضه شخص تو درد مند مباد

جمال صورت و معنی ز امن صحت توست

که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد

درین چمن چو درآید خزان به یغمایی

رهش به سرو سهی قامت بلند مباد

در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد

مجال طعنه ی بدبین و بد پسند مباد

هر آنکه روی چو ماهت به چشم بد بیند

بر آتش تو بجز جان او سپند مباد

شفا ز گفته ی شکـّر فشان حافظ جوی

که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد