نمیدانم اگر روزی دبیر انشاء بودم وبا خطی خوانا مینوشتم" #زن "کودکان معصوم این دیار برایش از چه ها می نوشتن؛نمی دانم این موجود راچگونه توصیف میکردن؛"دختر .زن .مادر .مادربزرگ .همسر .خواهر و... "اما میدانم که حتی یک نفر در کلمات شیرین قصه هایشان از نگونبختی این موجود نمی نوشت,کاش میشد به تک تکشان بگویم نو گولان زندگی؛ مرگ را #زن روزی هزار بار می چشد، تا دروازه اش می رود وباز میگردد. به من بگوید زن بودن گناه است، زن ماندن گناه است ،آری زن با همان معنی پاک .نجیب .آرام .مهربان . دلسوز .خندان .پناه گاه ودامنی که بارها وبارها نقطه امنی برای تک تک ما بوده .نمی دانم چه بگویم بارها فریاد کشدیم من (درحکم زن )زنم .می خواهم زن بمانم .منع کردم؛ حصار ساختم؛ پوشاندم همه زیبایی های وجودیم را، لبخندهای تا سینه ام را، صدای پر مهرم را، محبت درونی سازم را ، اشک های از روی عشقم را، .همه را در صورت پنهان خود پنهان تر کردم تا زن بمانم . باز چه بگویم از ان، ان همه نه گفتن ها، انکار علاقه کردن ها، منع دیدار ها ،تنها ماندن ها ،چه نصیبم شد وحالا تهمتی از روی پاکی .. خدایا می خوام #زن بمانم ...