1- باید رفت، باید سفر کرد ... باید بیرون زد گاهی، از خانه! / از خودت! / از چهاردیواری ذهنت! / از دغدغه هایت! / از آدم های دور و برت! / از زندگی ات اصلن!!... باید نبود گاهی، باید نماند گاهی، همان گاه هایی که دلتنگی!!... که بی حوصله ای! .. که نه حافظ خواندنت میایدُ نه سعی از بَر کردنت!.. همان وقتهایی که نه غژغژِ قلم روی ورق گلاسه ارضایت میکند نه جور کردنِ پازلِ هزار تکه!!...آنوقت است که باید چمدانت را ببندیُ بزنی به دلِ جاده!...برو پابوسِ آقا ! زل بزنی به گنبدِ طلایی و نخ ببندی به پنجره فولاد!!... برو کنارِ دریا، رها کن خود را کنارِ موج ها!... رها شدن بیاموزی از آنها / رها ماندن هم!...چه آرامت میکند غرشِ موج ها/ شن بازی ساحل ها! ...آرام میشوی / رها میشوی !!...