@...غزلواره ... به حرمت آن شاخۀ گل سرخ که لای دفتر ترانه هایم خشک شد !!! به حرمت قدمهایی که با هم در آن کوچۀ همیشگی زدیم .....و تو حتی به التماس هایم هم اعتنا نکردی !!! قصّه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام .....که ساده فریبم داد ! ........قصّه به پایان رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم !..... رفتی و مرا با دلتنگی هایم تنها گذاشتی ! .....رفتی در فصلی که تنها امیدم خدا بود و ترانه و تو .....که دستهایت سایه بانی بود بر بی کسی های من ..... تو که گمان می کردم از تبار آسمانی و دلتنگی هایم را در می یابی ..... اما افسوس..............