پاراگراف عاشقی . . .

بی خط و بی واژه بود قلبم ... تنم تنها نفس میکشید ... در دفتر روزگارم سیاهی سرنوشت دیده را چرکی میکرد ... دستانم بوی گلایه میداد ... روزی که آمدی قلبم خانه احساس شد ... از آن روز برای من نمیتپید ... بهانه ی تپیدنش تنها تو شدی ... نفسهایم گرم شد ... سپیدی به سرنوشتم سرمشق داد ... امید به ماندن در من جوشید ... دستانم سبز شد از داشتنت .... خدا برای زندگی بهانه دستم داد ... اما چه زود پر کشید این مرغ از خیال خوشم ... قلبم محکوم به تنهائی ... نفس هایم به شماره افتاد ... دفترم دوباره خط خطی شد ... قسمت از من رو برگرداند ... امیدم بی تو تنها در آغوش گرفتن مرگ شد ... و دستانم از آن روز نا باورانه به تمنای برگشتنت هنوز به آسمان خیره شد .!
" چرک نویس احساس "