رهگذرِ مسیر زندگی،سلام....... رهگذر، بال و پرم رو ، بد شکستی!....... بال و پری که تازه پریدن رو یاد گرفته بود!....... فکر می کردم اومدی پرواز در اوج رو تجربه کنیم .......، اما بد جور از اوجی که بودم زمینم زدی!....... دیگه حتی نمی تونم رو پاهام وایسم و پروازِ بقیه رو تماشا کنم......، این حقّم بود؟ .......این جواب کسی بود که بال و پرش رو به تو داد ، تا تو رو در اوجِ پرواز ببینه!؟...... من که رفتم و تموم شدم........، اما فکر نکنم کسی پیدا شه که همه ی آرزوش دیدن پروازِ تو در اوجِ هستی باشه!....... من دیگه عادت کردم که بال و پرم رو وقفِ زمین خوردنم کنم!........ تو هم مراقبِ بال و پری که بهت دادم باش.......، به من که وفا نکرد به تو رو نمی دونم...!....... به امید روزی که اونقدر اوج بگیرم که حتّی به فکرتم نرسه!...... تو هم با ارزش هاییت که به خاطِرش باهام جنگیدی، خوش باش...!