@♥ღ سکوت زندگی♥ღ سلام پدر دلگیر مباش از "طفلك"‌ات اگر مانده‌است در راه. اکنون شش سالی است که روز پدر نزدیک است و تو نیستی" گفتم:"بمان، می‌آیم" و نماندی و من ماندم. تو رفتی این روز. گفتی:"نمان در این غربت" می‌بینی پدر، می‌بینی كه مانده‌ام. توان رفتنم نیست. هنوز هم التهاب آنروزها با من است و زمان، نبود تو را بیشتر می‌كند. كجاست عادت خاك؟ كجاست سردی‌اش كه مرا نمی‌گیرد. باور دارم كه هستی. هنوز منتظرم كه چشمان منتظر تو را ببینم، وقتی مسافرِ خانه تو می‌شوم. سایه مانده روی دیوار اتاقت غریب است و غریبی می‌كند. هنوز بغضم می‌شكند وقتی عقربه‌ها می‌رسند به صبح دم وقتی قلبت ایستاد و قامت بلندت ترك خورد...