خدایا! تو با دوستانت از همه انس گیرنده تری، و بر طرف کننده ی نیازهای توکّل کنندگانی؛ بر اسرار پنهانشان آگاه، و به آنچه در دل دارند آشنایی، و از دیدگاه های آنان با خبر، و رازشان نزد تو آشکار، و دل هایشان در حسرت دیدار تو داغدار است، اگر تنهایی و غربت به وحشتشان اندازد یاد تو آرامشان می کند، اگر مصیبت ها بر آنان فرود آید، به تو پناه می برند، و روی به درگاه تو دارند، زیرا می دانند که سررشته ی کارها به دست توست، و همه ی کارها از خواست تو نشأت می گیرد. خدایا! اگر برای خواستن درمانده شوم، یا راه پرسیدن را ندانم، تو مرا به اصلاح کارم راهنمایی فرما، و جانم را به آنچه مایه ی رستگاری من است هدایت کن، که چنین کاری از راهنمایی های تو به دور و از کفایت های تو ناشناخته نیست.
1391/03/20 - 11:48 در
احادیث
#نهج البلاغه، خطبه 227،ص 261 .
14 سال و 3 ماه و 11 روز و 1 ساعت و 7 دقيقه قبل