استاد مرتضی مطهری

استاد در اولین فرصتی که به دست می‌آورد، به پدر و مادرش کمک مالی می‌کرد. با این اعتقاد که کمک به پدر و مادر باعث می‌شود خداوند به انسان توفیق دهد.

او در حالی که به لحاظ مراتب علمی، در رتبه‌ی بسیار بالاتری از پدر قرار داشت، احترام و خضوع فراوانی به او می‌نمود. زیرا علاوه بر حق پدری حق استادی هم برایش قایل بود. او را اولین معلم خود در قرآن می‌دانست. به همان نسبت به دیگر استادان خود احترام زیادی می‌نهاد. و همیشه و همه‌جا از آن‌ها به نیکی یاد می‌کرد.

استاد مطهری، بیش از همه، به امام خمینی و علامه طباطبایی علاقه‌مند بود. به آن دو عشق می‌ورزید. زمانی که علامه در بستر بیماری افتاد، مطهری با تلاش زیاد زمینه‌ی سفر ایشان را به انگلستان برای مداوا مهیا کرد و خود نیز همراه او رفت.

او حتی به آخوند مکتب‌خانه‌ای که به او الفبای علم آموخته بود، احترام می‌گذاشت و هر وقت به فریمان می‌رفت به دیدار او می‌رفت

استاد علاوه بر کار تدریس، کتاب نیز می‌نوشت. از استاد یادداشت‌های بسیاری به جا مانده است که در ۹ جلد به چاپ رسیده است. دیگر انتشار مقاله در نشریه‌ی حکمت قم بود که اولین اثر وی مقدمه و پاورقی‌هایی است که بر جلد اول اصول فلسفه و روش رئالیسم در سال ۱۳۳۲ چاپ شد. متن اصلی این کتاب، که پنج جلد دارد، تا سال ۱۳۵۰ به تدریج منتشر شد. مجموعه ی درس‌های علامه طباطبایی در بیان مسایل بدیع فلسفی و نقد فلسفه ی مادی‌گری بود که به درخواست علامه، به قلم استاد مطهری شرح داده شد. «علل گرایش به مادی‌گری» جدی‌ترین نقدها را بر مکتب مادی‌گری در بردارد و بی‌پایگی بنیان های فلسفی آن را به اثبات رساند.

استاد مطهری همراه با ورود به دانشگاه و انتشار آثار قلمی خود، سخنرانی‌های خود در محافل و مجالس متعدد را شروع کرد. بیشترین سخنرانی‌های استاد در جمع اعضای محافلی چون انجمن اسلامی پزشکان و کانون مهندسان بود.۱۶

با آغاز دهه‌ی ۴۰، و تغییر اوضاع سیاسی کشور، و با درگذشت آیة‌الله بروجردی، مرجع شیعه، مرجعیت به آیة‌الله حاج آقا روح‌الله خمینی منتقل شد.

در همین دوران، اعتراض‌ها و انتقادهای صریح و تند امام خمینی به لایحه‌ی انجمن ایالتی و ولایتی و کاپیتولاسیون و … شدت گرفت.

استاد مطهری که از شاگردان ممتاز امام خمینی بود، و به هدف و آرمانش اعتقاد داشت، از مراحل آغازین حرکت، همراه امام بود و حضوری فعال داشت.