محمدمهدی رحمتی

وصیتنامه:

بسم الله الر حمن الرحیم

خدایا من گناه‌کار بودم، در میان دنیایی پر از غیبت و تهمت فرو رفته بودم، در دنیای پر از ظلمت فرو رفته بودم، در دنیایی پر از غرور، خودخواهی و ریاست‌طلبی فرو رفته بودم؛ در دنیایی پر از اختلاف فرو رفته بودم که روح معنویت در میان آن نبود و فقط روح مادیت در میان آنها تابیده بود. در دنیایی فرو رفته بودم که هر کجا پا می گذاشتم پایم فرو می‌رفت و در میان گرداب ظلمانی شهوت فرو می‌رفتم، مرا به خود می‌کشاند، ولی با تماسی که با منتظران امام زمان -عجل‌الله‌تعالی‌فرجه- داشتم روح معنویت، در من تابید. دیگر کم‌کم آگاه شدم؛ دیگر دنیا برایم کوچک است؛ دیگر باید بیایم و به ندای « هل من ناصر ینصرنی» امام خمینی، لبیک گفته و به جبهة نبرد حق علیه باطل بپیوندم. لذا برنامه اعزام به جبهه را مهیا کردم و از میان گرداب ظلمانی و دنیای پر لجن نجات یافتم. پا به روی تمامی لجن‌ها گذاشته و آمدم. با دنیای معنویت مأنوس شدم و فکر کردم که کدام مسیر را انتخاب کنم؛ دیدم که بالاترین هدف، فناء فی‌ لله است. لذا شهادت در راه خدا را انتخاب کردم.

خدایا! دیگر از همة آن هواها و هوس‌ها، خودخواهی‌ها و ریاست‌طلبی‌ها و اختلاف‌ها بیرون آمده و به لشکر الهی پیوستم و پرواز کردم به سوی ملکوت. دیگر پای من در آن لجن‌زارها فرو نرفت و نجات یافتم...