امان از راه بی عابر ... امان از شهر بی شاعر ... !

امان از راه بی عابر
امان از شهر بی شاعر
امان از روز بی روزن
امان از این همه ره رهزن
امان از باد بی باده
امان از سرو افتاده
امان از تیغ بی دردان
به جای بوسه بر گردن
امان از سایه ی بی سر
بر این درگاه درد آور
امان از ناتمام تو
امان از ناتمام من
امان از شعله ی آخر
هجوم باد و خاکستر
که از پروانه ی پر پر
اجاق شب نشد روشن
امان از روز بی دریا
امان از شام مرگ آور
امان از جای صد دشنه
میان چین پیراهن
ببار ای خوب دیروزی
بر این بازار خود سوزی
که این غمخانه ی بی می
ندارد آب مرد افکن
برقصانم غزلبانو
بچرخانم غزلبانو
میان گفتن و خفتن
میان ماندن و رفتن