@مـــــــــر مـــــــــر عاقــبــت یــک روز بــا طــرزِ عــجــیــب و تــازه‌ای ... می‌کُــشــم خــود را و ســرفــصــلِ خبــرها مــی‌شــوم !

مثل يخ در بهشت در تابستان جهنمي جنوب.....

من دلم می خواهد

خانه ای داشته باشم پر دوست

کنج هر دیوارش دوست هایم بنشینند آرام

گل بگو گل بشنو

هرکس می خواهد

وارد خانه ی پر عشق و صفایم گردد

یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند

شرط وارد گشتن

شست وشوی دلهاست

شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست

بر درش برگ گلی می کوبم

روی آن با قلم سبز بهار

می نویسم ای یار خانه ی ما اینجاست

از روزی که نامت
ملکه ذهنم شد،
احساس می کنم جمجمه ام
با شکوه ترین امپراتوری دنیاست...

اگر نشانی خانه مرا گم کردی

میان این همه خانه رنگی:

به یاد بسپار

حریم خانه من

به رنگ چشمان توست

تو هم که نباشی

این خانه

خانه توست

پروانه خواهم شد شبی در محفل شمع دلت
آتش به جان خواهم گرفت از آتش مهر گلت
خواهم دهم جانم ولی
پروانه وار گرد دلت
گردم سر عشقم همه
سوزم به شور محفلت
کاشم زمان مهلت دهد
سیری کنم در منزلت
احرام بند با دلم
در گشتن دور دلت...

از باد در بدر ترم و کو به کو ترم

ازطفل خانه گمشده، پرجستجوترم

مردم به چشم آب نگاهم کنند لیک

من ازسراب پیش تو بی آبرو ترم

تا اسم تو می آید....
اخمو ترین واژه ها هم لبخند می زنند......
و خیالم دسته گل به آب می دهد...

نــه قهوه ی تلــخ

و نـه
.
.
.
پیکهای مکـرر . . .

یک جرعـــه صــــدایت
کــافی ست....!

وقتی جهان
از ریشه ی جهنم
و آدم
از عدم
و سعی
از ریشه های یأس می آید
وقتی که یک تفاوت ساده
در حرف
کفتار را
به کفتر
تبدیل می کند
باید به بی تفاوتی واژه ها
و واژه های بی طرفی
مثل نان
دل بست
نان را
از هر طرف بخوانی
نان است !

♥₪ افـــــراد ِ فــروتــــטּ

هــماننــــد ِ گلـــــهاے ِ قــالـے انــــد

نــــہ انتـــــظار ِ بـاراטּ دارنــــد

و نــــہ دلهــره ے چــیده شــــدטּ

دائمــــے انـد و مـانــدگـــــار ₪♥
.
.
.
.
.
.
سپاس بابت شعرهای زیباتون

مراقب شمعدانی هایت باش !
خرداد ماه عاشقی های بی ملاحظه است !


منم تشکر میکنم ازت بابت ارسالهای زیبات مرمر جان

ممنونم

خودکارم را از ابر پر می کنم و برایت از باران می نویسم. ..

تو بیا سر این قصه بگیر و بنویس


این قلم؛ این کاغذ؛ اینهمه مورد خوب!!!


راستش می دانی طاقت کاغذ من طاق شده...


پیکر نازک تنها قلمم ؛زیر آوار غم و درد ببین خرد شده!


می توانی تو بیا سر این قصه بگیر و بنویس...


می توانی تو از این وحشی طوفان بنویس!


من دگر خسته شدم

داشتم برایش مینوشتم که:

"بگذار بخاری و شومینه

برای آدم‌های تنها باشد

تو که هرشب

تن تب کرده‌ی مرا داری!"

سرم را از روی کاغذ برداشتم، دیدم نیست...

خواب میدیدم ...

رختخوابم را کنار شومینه پهن کردم!!

. . واســـه ی تو مینویسم ، نامه هایی از تـــرانه
همــــصدای اشــــکــ مــهــتــابــــــــ تو شـــبــــای عـــاشـــقـــانـــه . . .

. می نویسم که هنــــــــــوزم ، واسه داشتنت حریصــــم
هــــــــــــــمـــــــــه ی تــــرانه هامـو واســـــه ی تــــو می نویسم . . .