بده ساقی آیینه عقل و هوش / که چون عکس تا چند باشم خموش / چو عکس رخ ساقی افتد به می / توان دید نور الهی ز وی / ... ! (حسن بیک عتابی)

حسن بیک عتابی:
مولدش هرات بوده ولی در قزوین نشو و نما یافته و در اصفهان به شهرت رسیده است.
از عتابی که به درک دوران شاه عباس بزرگ نائل آمده مثنویاتی به نام ایرج و گیتی،سام و پری
و نیز مثنوی دیگری که در بحر حدیقه سنایی ست باقی مانده که حدائق الاسحار نامیده است

از حسن بیک عتابی شاعر قرن یازدهم اشعاری به نام ساقی نامه نیز باقیست که
چند بیتی پیشکش می نمایم:

بیا ساقی آن دشمن رنج را*بده تا در آرم به دل گنج را
بده ساقی اول می روشنم*که از فیض می بیخ غم برکنم
بده می که رخساره گلگون کنم*چو نی ناله از سینه بیرون کنم
بده ساقی آیینه عقل و هوش*که چون عکس تا چند باشم خموش
چو عکس رخ ساقی افتد به می*توان دید نور الهی ز وی
می آتشین شمع بزم بقاست*صراحی می آب آتش نماست
مغنی بگو تا چه گفتی به نی*که شد استخوانم فروزان چو می