سوخو 27 *** su 27 *** چالاك دوربرد

سوخوی سو–۲۷ (به روسی: Сухой Су-27)، هواپیمای جنگنده پیشرفته‌ای است که در دوران اتحاد جماهیر شوروی توسط دفتر طراحی سوخو طراحی و ساخته شده‌است. این جنگنده در سازمان ناتو با نام «فلانکر» شناخته می‌شود.

این جنگنده، در اصل برای ایجاد توان مقابلهٔ نیروی هوایی اتحاد شوروی در برابر نسل جدید جنگنده‌های آمریکایی به خصوص اف-۱۵ ساخته شد.

سوخوی۲۷ دارای برد پروازی استثنایی، قابلیت حمل مهمات بالا و چابکی فوق العاده‌است. جنگندهٔ سوخوی۲۷ اغلب در نقش «ماموریت‌های برتری هوایی» به کار گرفته می‌شود، اما قادر است در اغلب ماموریت‌های رزمی نیز شرکت کند.
به سال ۱۹۶۹، دولت اتحاد جماهیر شوروی، اطلاع یافت که نیروی هوایی ایالات متحده، کمپانی «مک دانل داگلاس» را جهت تولید طرح جنگندهٔ آزمایشی برتری هوایی خود، انتخاب کرده‌است. (این انتخاب، در نهایت منجر به تولید جنگندهٔ F-۱۵ شد.) جهت پاسخگویی به این تهدید آتی، دولت اتحاد شوروی، برنامهٔ PFI (به معنی: جنگندهٔ تکامل یافتهٔ پیشرو) را بنیان نهاد. طبق این برنامه، قرار شد هواپیمایی جهت برابری و تقابل با جنگندهٔ جدید آمریکایی، تولید شود.

یکی از وظایفی که برعهدهٔ سوخوی ۲۷ گذاشته شده بود، حمله به هواپیماهای پشتیبانی کننده عملیات‌های هوایی سازمان ناتو، نظیر هواپیماهای سوخت رسان (تانکر) و هواپیماهای پیش اخطار (آواکس) بود. برنامه‌ریزان نظامی شوروی، بر این مسئله واقف بودند که نیروهای ناتو، توانایی‌های شایان سوخوی ۲۷ را در نظر گرفته‌اند و بدین جهت، می‌دانستند که حملهٔ همه‌جانبهٔ هوایی آن ها، توسط این جنگندهٔ جدید، بسیار محدود خواهد شد.
مشخصات عمومی

خدمه: یک یا دو
طول: ۲۱/19* متر (72 ft)
پهنای بال: ۱۴/۷ متر (48 ft 3 in)

Leading edge sweep: ۴۲ درجه)

ارتفاع: ۵/۹۲ متر (19 ft 6 in)
بال: مساحت ۶۲ متر مربع (667 ft²)
وزن خالی: ۱۶۳۸۰ کیلو (36,100 lb)
وزن بارگیری: ۲۳۴۳۰ کیلو (51,650 lb)
بیشینه وزن برخاست: ۳۰۴۵۰ کیلو (67,100 lb)
پیشرانه: ۲× ساتورن آال-۳۱ توربوفن, ۱۲۲/۸ کیلو نیوتن (27,600 lbf) هرکدام