دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

نمی دونم چرا ولی این شعرو از تمام شعر های سهراب و فروغ و فریدون و... بیشتر دوس دارم : و آدمی / چراغ را که بیابد / جـن ِ مهربان قصه / به نوازشی دود می شود و چیزی نمی ماند / جزهو هوی باد و / اندکی گریه...اندکی گریستن.محمد رضا رحمانی

1391/04/10 - 12:45

بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)