@حسین ابراهیمی من بعضی وختا یعنی خیلی وختا یه نفرو تو خیابون می بینم...حالا یا زشته یا یه عیبی داره ... خلاصه به نظرم یه جوری میاد..اون لحظه من باید بگم الحمدلله که من اونقدر زشت نیستم یا باید بگم استغفرالله که زشتی یا عیب اون بنده خدا اینقد به نظرم اومده؟

این مطمئنا از مواقعی است که خدای تعالی میخواد نعمت هایی رو که به ما عطا کرده که برخی از اون بی بهره اند به یاد ما بیاره...خب در اینجا همونطور که فرمودید باید انسان این نعمت رو که برخلاف اون شخص داراست شکر کنه و چقدر خوبه که در اینجا انسان احساس بدی که نسبت به یک بنده خدا پیدا کرده با یک دعای برای او جبران کنه و از خدا بخواد که اگر اون شخص مریضه شفا پیدا کنه و اگر ناتوانه در زندگی یاریش کنه و اگر از برخی از نعمت های او بهره کمتری داره خدا انشاالله از جنبه های دیگه اونو بهرمند کنه.....

اصا مغرور نیستم! اصا هم کسی نیستم که بخوام مسخره کنم! یا حتی به نظرم عیب طرف مسخره بیاد!

می بینم طرف مثلا چشاش چپه یا چه می دونم پاش می لنگه یا کلا چهره ش معمولی نیست، میگم الحمدلله...بعدش میگم استغفرالله...!!!

خدا آدمارو هزار جور مختلف آفریده و عیب صورت یا بدن اصا چیزی نیست که بخواد به نظر من عیب بیاد یا من بخوام مغرور شم به خاطر نداشتنش

ایول! کاملا زیبا جواب دادین ممنوووون

گلی بهت افتخار میکنم

خُب اینه فرق جواب یه کسی که تحصیلات حوزوی داره با من . من نادمم. الحمدالله. استغفرالله. اینم یه درس جدید.مرسی.

یاس کبود خوشحال شدم دیدم نظرتو ممنون